พอส่งออกภาพจากกล้อง 360 แล้วเปิดด้วยโปรแกรมดูรูปทั่วไป เราอาจเห็นภาพเป็นสี่เหลี่ยมกว้าง มีท้องฟ้าหรือพื้นที่ใกล้ขอบบนล่างยืดออกมาก จนดูเหมือนโปรแกรม stitch ทำงานผิด ทั้งที่ภาพเดียวกันพอเปิดใน viewer สำหรับพาโนรามากลับหมุนดูรอบตัวได้ตามปกติ
สิ่งที่เปลี่ยนระหว่างสองหน้าจอคือวิธีอ่านภาพ ภาพสำหรับเก็บมุมรอบตัวไม่ได้ใช้ทุกพิกเซลเหมือนภาพจากกล้องที่หันไปด้านเดียว เมื่อเอาการกระจายทิศทางบนทรงกลมมาวางบนสี่เหลี่ยม จึงต้องมีการแทนตำแหน่งแบบหนึ่งเพื่อให้ viewer แปลงกลับได้
ก่อนตัดสินว่าภาพเสีย จึงควรแยกเรื่อง projection ออกจากรอยต่อที่ผิดจริง และดูว่าข้อมูลประกอบยังอธิบายภาพฉบับนั้นตรงอยู่หรือไม่ครับ
Equirectangular เป็นการแทนมุมแนวนอนและแนวตั้งลงบนตำแหน่งในภาพสี่เหลี่ยม สำหรับภาพเต็มทรงกลมที่ครอบคลุม360องศาแนวนอนและ180องศาแนวตั้ง ด้วยสัดส่วนการแทนมุมแบบนี้จะได้ขนาดกว้างต่อสูงเป็น2ต่อ1
ขอบซ้ายกับขวาของภาพเต็มจึงเป็นบริเวณที่มาต่อกันเมื่อมองรอบตัว ส่วนบริเวณใกล้ด้านบนและล่างเป็นทิศทางใกล้ขั้วของทรงกลม การกระจายพื้นที่บนรูปแบนจึงทำให้สิ่งต่างๆ ดูยืดขึ้น โดยเฉพาะเมื่อเอาไปดูเหมือนภาพมุมปกติ
อย่างไรก็ตาม การเป็นสี่เหลี่ยม2ต่อ1ไม่ได้รับรองว่าเป็นพาโนรามาที่ถูกต้อง เราอาจยืดภาพธรรมดาให้ได้สัดส่วนเดียวกันโดยไม่มีข้อมูลมุมรอบตัวอยู่จริง ต้องดูทั้งเนื้อหา projection ที่ส่งออก และสิ่งที่ viewer คาดไว้ประกอบกัน
ตัวอย่างขนาดสมมติอย่าง2000คูณ1000พิกเซลกับ1000คูณ500พิกเซลยังรักษาสัดส่วนเดียวกันเมื่อย่อทั้งสองแกนไปพร้อมกัน แต่ไม่ได้มีรายละเอียดเท่ากัน การรักษาสัดส่วนช่วยคงการจับคู่มุม ส่วนจำนวนพิกเซลที่ลดลงเป็นเรื่องความละเอียดที่ต้องประเมินแยก
Viewer สำหรับพาโนรามาจะเลือกทิศที่กำลังมองแล้วแสดงมุมบางส่วนออกมา ทำให้ดูใกล้กับการหันกล้องไปทางนั้นมากกว่าการเปิดสี่เหลี่ยมเต็ม เราจึงควรตรวจภาพในรูปแบบนี้ร่วมกับไฟล์แบน ไม่ตัดสินจากอย่างใดอย่างหนึ่งเพียงจุดเดียว
หากใน viewer ยังเห็นเสาหรือขอบอาคารต่อไม่ตรง ต้องกลับไปดูการ stitch และลักษณะภาพต้นทาง ส่วนถ้ารอยต่อเรียบร้อยแต่เส้นขอบฟ้าเอียง ก็เป็นอีกประเด็นที่ต้องตรวจ orientation ไม่ใช่สรุปว่าทุกอาการเกิดจากการยืดของ projection
การแยกปัญหาเช่นนี้ช่วยให้แก้ตรงขั้น ไม่พยายามใช้การปรับขนาดรูปเพื่อแก้รอยต่อที่ผิด หรือ crop ด้านบนทิ้งเพียงเพราะพื้นที่ตรงนั้นดูยืดในหน้ารูปแบน แล้วคาดว่าภาพจะยังแทนเต็มทรงกลมได้เหมือนเดิม
งานพาโนรามาบางชิ้นไม่ได้เก็บข้อมูลเต็มทรงกลม หรือถูก crop หลังส่งออก จึงต้องมีข้อมูลบอกว่าภาพที่เหลืออยู่เป็นส่วนใดของกรอบเต็ม ในชุด metadata ของ Photo Sphere มีทั้งขนาด FullPano ขนาด CroppedArea และตำแหน่งเริ่มของส่วนที่ถูกตัด
ข้อมูลเหล่านี้มีหน้าที่ต่างกัน ขนาดไฟล์ปัจจุบันบอกว่ามีพิกเซลอยู่เท่าไร ส่วนขนาดกรอบเต็มกับ offset บอกว่าควรวางพิกเซลเหล่านั้นลงบนพื้นที่เดิมตรงไหน หากเอาขนาดภาพหลัง crop ไปแทนกรอบเต็มทันที viewer ก็อาจตีความว่าข้อมูลที่เหลือครอบคลุมมุมกว้างเท่าเดิม
จึงไม่ควรเติม metadata ด้วยค่าชุดเดียวให้ทุกภาพโดยไม่ดูเรขาคณิตของงาน หากไม่รู้ต้นทางว่า crop อย่างไร ควรหาข้อมูลการส่งออกหรือกลับไปสร้างจากฉบับที่ยังมีบริบท มากกว่าคาดเดาให้ไฟล์ถูกเปิดในโหมด360ได้แล้วถือว่าจบ
เมื่อย่อภาพ ขนาดพิกเซลที่ metadata ใช้อ้างต้องถูกปรับให้สัมพันธ์กับภาพใหม่ ส่วนการ crop ทำให้ขอบเขตที่เหลือและ offset บางส่วนเปลี่ยน เอกสารของ Google ระบุการปรับตามแต่ละ field ไว้ จึงควรตรวจตามการแก้จริง ไม่อัปเดตเฉพาะความกว้างกับความสูงที่เห็นจากไฟล์
Heading กับมุมตั้งต้นของ viewer ก็เป็นอีกกลุ่มที่ต้องอ่านตามความหมาย บางค่าบอกทิศของภาพในโลก บางค่าบอกมุมที่เปิดให้ผู้ชมเห็นตอนเริ่ม ไม่ใช่ทุกค่าเป็นการหมุนพิกเซลหรือใช้แทนกันได้ การปรับให้หน้าแรกดูถูกทิศจึงไม่ได้ยืนยันว่า orientation ทุกส่วนถูกแล้ว
หากโปรแกรมแต่งภาพหรือขั้นแปลงไฟล์ไม่รักษา XMP ค่าที่เคยมีอาจหายไประหว่างส่งงาน ควรตรวจไฟล์ปลายทางหลังขั้นสุดท้าย แทนการตรวจต้นฉบับแล้วอนุมานว่าฉบับที่อัปโหลดมีข้อมูลเหมือนเดิมทั้งหมด
หากมีการย่อเฉพาะความกว้างให้พอดีกับข้อจำกัดของหน้าเว็บ แต่ความสูงยังเท่าเดิม การจับคู่มุมก็เปลี่ยนไปจากฉบับเดิม การตรวจขนาดจริงหลังส่งออกจึงช่วยจับการแปลงที่ไม่สอดคล้องได้ก่อนโยนปัญหาให้ตัว viewer
ถ้าต้องทำภาพปกหรือรูปตัวอย่างสำหรับเว็บ การเลือกมุมจากพาโนรามาแล้วส่งออกเป็นภาพแบนเป็นงานอีกแบบหนึ่ง ควรแยกชื่อและบทบาทจากไฟล์ที่ตั้งใจให้ viewer หมุนดูได้ จะได้ไม่หยิบภาพตัวอย่างกลับไปใช้แทนพาโนรามาฉบับเต็มในภายหลัง
ก่อนเผยแพร่ควรตรวจรอบซ้ายขวา มุมบนล่าง ขอบฟ้า และมุมเริ่มต้นใน viewer ที่จะใช้งานจริง พร้อมตรวจขนาดและ metadata จากไฟล์เดียวกับที่ส่งขึ้น ไม่อาศัย preview ในโปรแกรม stitch อย่างเดียว เพราะขั้นแปลงและอัปโหลดอาจมีข้อกำหนดต่างออกไป
ภาพประกอบในบทนี้เป็นกรอบเรขาคณิตที่สร้างเพื่ออธิบายการวางข้อมูล ไม่ใช่ภาพถ่ายหรือผล stitch ที่ตรวจจากกล้องของผู้ใช้ จึงยังไม่ใช่หลักฐานว่าภาพชุดใดผ่านข้อกำหนดของแพลตฟอร์มเผยแพร่แล้ว
การที่ viewer หนึ่งเปิดไฟล์ได้ยังไม่รับรองว่าอีกแพลตฟอร์มจะอ่าน field ทั้งหมดเหมือนกัน ควรแยกข้อกำหนดของไฟล์กับการรองรับของปลายทาง แล้วตรวจตามระบบที่ตั้งใจเผยแพร่จริงอีกครั้ง
ภาพ360ที่ดูยืดเมื่อเปิดเป็นรูปแบนอาจเป็นผลปกติของ projection แต่ยังต้องตรวจรอยต่อ orientation และข้อมูลกรอบภาพแยกกัน เมื่อขนาดกับ metadata ตามทันการย่อหรือ crop และตรวจผ่าน viewer จากไฟล์ปลายทางจริง เราจะรู้ว่ากำลังแก้ปัญหาส่วนใด พร้อมเก็บต้นฉบับที่ยังมีบริบทไว้สำหรับสร้างฉบับใช้งานต่อไป